Blog 1
De Victoria is half december op Sint Maarten vanuit de Canarische Eilanden aangekomen om daarna diverse bestemmingen in het Caribisch gebied aan te doen. Eén van de hoogtepunten hierbij is natuurlijk deelname aan de Heineken Regatta met deze keer een damesteam. Ter compensatie hiervan stapt op dinsdag 8 april de heren-crew (Arjen, Hans, Jivan, Mark, Peet, Peter, Melle en Wytze) aan boord bij schipper Jan-Paul en co-schipper Jeroen. De boot ligt in de Marina Fort Louis. De tassen gaan aan boord en we zoeken allemaal een kooi op. Vervolgens besluiten we om een drankje te nemen bij het barretje aan de overkant en gaan daarna uit eten. De eerste fysieke kennismaking is een feit.
De volgende dag (9 april) stellen we de boodschappenlijst op. Dit doen we op basis van de gerechten die we allemaal hebben bedacht en de boodschappenlijst van de vorige crew. Dit resulteert uiteindelijk in vijf uur supermarkt-bezoek en 12 volle boodschappenkarren. Dit lijkt veel maar uitgaande van 20 dagen varen moeten we voor 200 mandagen eten inslaan. Alle banken, rugleuningen, kastjes en de bilge worden vol gestopt en behoudens het fruit in de netten aan het plafond, zie je er niets van terug.
Op donderdag 10 april krijgen we een uitgebreide safety briefing van de schippers. Ook wordt het wachtschema voor de komende weken opgesteld.
Vrijdag 11 april is de trainingsdag om de Victoria varend te leren kennen. Aan het roer, over stag, gijpen en reven. We gaan in de namiddag voor anker in een baai om nog wat te relaxen en te zwemmen. Peet bereidt het eerste culinaire hoogstandje voor: stampot rauwe andijvie met spek.
Zaterdagochtend 12 april is het eindelijk zover. Het anker wordt opgehaald, de zeilen gezet en we koersen met een oostenwind in de richting van Bermuda. Met circa 15 knopen wind halen we snelheden van zeven á acht knopen. Quizmaster Peter stelt aan alle crewleden twee vragen: wat is het benodigde aantal dagen voor de overtocht en hoe vaak zullen we daarbij overstag gaan. De scores worden genoteerd en door de notaris in de kluis gelegd tot aankomst op de Azoren.
Tijdens deze eerste zeildag voelen we ons allemaal wat katterig. Een enkeling voert de vissen maar de volgende dag is dit al stukken beter. Aan het einde van de dag zien we de zon aan bakboord onder gaan. Enige tijd later komt de bijna volle maan op en deze schittert prachtig in het water … alsof ze beiden over ons waken. De eerste bakker (Arjan) brengt overigens z’n broodbak-kunsten al in de praktijk en dit leidt tot een heerlijk volkorenbrood.
Eén van de regels is dat we aan het begin van de elke avond een rif steken. Dit is om te voorkomen dat we dit eventueel ‘s nachts moeten doen. Voor deze avond is dat overigens prima aangezien we inmiddels snelheden halen van over de negen knopen. We ervaren hoe gaaf het is om met deze 30-tonner te mogen zeilen.
Zondag 13 april. We hebben 160 nM gevaren. In de middag zakt de wind weg en we besluiten om het oliezeil bij te zetten. Minder leuk maar het is niet anders. Het voordeel is nu wel dat het eten koken wat gemakkelijker gaat. Tevens bakt Hans onder begeleiding van Peter het tweede en derde brood. In de loop van de avond trekt de wind weer aan en kan de motor uit.
Er wordt veel geslapen en dat is een goed teken. Er wordt daardoor namelijk goed uitgerust en dat betekent ook dat we gewend raken aan het leven aan boord. Jan-Paul en Jeroen zijn duidelijk en relaxed in de communicatie. Samen met de zeilervaring van de crew leidt dit tot een relaxte sfeer aan boord. We beginnen te ervaren dat deze overtocht echt iets anders is dan toeren, wedstrijdzeilen, kortere overtochten enz.. Je moet met diverse zaken rekening houden waar dat anders niet hoeft. Ook is het vooral genieten. Genieten van de deining die we zien en voelen en de weidsheid van de oceaan.
Maandag 14 april. Het waait rond 10 knopen en we varen met een snelheid van 5 knopen. De wind is in de afgelopen 24 uur iets geruimd waardoor we een kompaskoers varen 70 graden en een cog van 50. Een groot verschil maar dit wordt verklaard door de variatie van 15W. We varen nog steeds met het zeil over bakboord.
Het is tijd om een lijntje uit te gooien en Jeroen pakt de vishengel. De boot is voorzien van allerlei visgerei en we gaan kijken of we wat aan de haak kunnen slaan. Na ruim een half uur begint de hengel al te ratelen. Er blijkt een Mahi Mahi van ruim 40 centimeter aan de haak te zitten. Mark legt de vis op de boot en doet wat hij moet doen. Het wordt wat bloederig op het achterdek maar de vis wordt al snel op professionele wijze gefileerd. De filet gaat de vriezer in voor later. De rest geven we terug aan de oceaan.
Hans
Wil je ook mee met een ocean crossing? Bekijk hier de reizen!
Blog 2
Dinsdag 15 april. In de ochtend zijn we nog steeds aan het zeilen. Er volgt een groots evenement: de eerste overstag-manouevre wordt ingezet. Een mooi moment. Later heeft Peter de eer om een van de lierhandels over boord te smijten tijdens het lieren van de genuaschoot. Hij wordt door de schippers beloond met het manueel bedienen van de genua-schoten voor een periode van vijf dagen (zie foto’s).
Twee keer per dag halen de schippers via de satelliettelefoon het weerbericht op. Dit zijn de gribfiles van PredictWind. Al enkele dagen zien we daarbij dat er een windwak op onze route ligt. In de loop van de middag stellen we vast dat deze verwachting ook realiteit wordt en daarom gaat de motor weer aan. Gelukkig hebben we drie tanks met in totaal 1200 liter brandstof aan boord; dus geen zorg op dit punt.
Na de nasi met kroepoek is het tijd voor een korte evaluatie. Jan-Paul vraagt hoe we in ons vel zitten en of er irritaties zijn die bespreekbaar gemaakt moeten worden. Tot op heden zijn deze er niet en daarmee sluiten we de evaluatie weer af.
Op het moment dat we dit blog schrijven, staat Wytze achter het roer en is het inmiddels al weer avond. Hij attendeert ons op de sterrenhemel. Deze is onvoorstelbaar groots en mooi. We blijven er maar naar staren.
In het vorige blog schreven we dat bij dit soort overtochten een heel andere voorbereiding vereist is dan bij andere zeilactiviteiten. Zo moet je bijvoorbeeld goed plannen wanneer je welke groente gaat gebruiken in verband met houdbaarheid. Ook waar je het bewaart is van belang. We hebben groentes in de koelkast gestopt die je juist buiten de koelkast moet houden. Het gevolg is dat een deel van de groentes verloren is gegaan. Dit vraagt daarom voor de resterende dagen enige creativiteit bij het bereiden van de hoofdmaaltijden. We hebben het volste vertrouwen dat het gaat lukken.
Woensdag 16 april. We hebben afgelopen nacht helaas grotendeels gemotord. Wind was er nauwelijks. Aan het einde van de nacht steekt de wind weer op en zetten we eerst de genua en later het grootzeil bij. We worden gevolgd door de maan die op de spiegel van de Victoria schijnt. Even later zie we de zon voor ons aan de horizon opkomen. Het toetje is de regenboog aan bakboord. Een fantastisch schouwspel. Wat daarbij ook opvalt is dat we weer blije gezichten aan boord zien; van zeilen worden we blij.
Als je op het IJsselmeer vaart kom je geregeld andere boten tegen. Op de oceaan is dat anders. Op de dag van vertrek werden we na enkele uren ingehaald door een prachtig zeiljacht. Op de AIS zagen dat het de naam Hyperion droeg. Voor zover bekend is dit jacht gebouwd op een lokale werf in Vollenhove. Verder hebben we in de afgelopen dagen een vrachtschip op een afstand van circa 10 nM gezien en een drietal op de AIS. Wat ook opvalt is dat we nauwelijks vliegtuigen zien. Dit zijn er slechts enkele per dag.
Als we aan het einde van de dag kijken naar het log, zien we 650nM staan.Dit impliceert dat we bijna een derde deel van de reis achter de rug hebben. Aan het begin van de avond zetten we weer een rif in het grootzeil. We varen de nacht in met rond de 10 knopen wind die later aantrekt naar 12 tot 14. De snelheid neemt toe tot 7 kn.; een mooie snelheid voor in de nacht.
Donderdag 17 april. In de ochtend krijgen we een cadeautje. De zon begint op te komen en op een halve mijl voor ons zien we opeens twee blauwe vinvissen bezig met hun ochtendritueel. Diverse keren zien we ze boven het water uitkomen. Ze hebben duidelijk plezier met elkaar. Jan-Paul vraagt aan stuurman Mark om iets af te vallen. Hierdoor vallen we ze niet lastig en voorkomen we een aanvaring. Nadat we ze zijn gepasseerd zwaaien ze nog een keer met hun staarten naar ons vervolgens loeven we weer op. Het blijft ons ondertussen overigens goed lukken om de kompaskoers (recht op de Azoren af) te handhaven.
In de loop van de ochtend neemt de wind toe naar ruim 15 knopen. We reven de genua en halen druk uit het grootzeil. De Victoria komt nu echt goed tot haar recht. We racen met ruim 8 kn over de golven. Zon, t-shirt, korte broek en (reddingsvest) en wind. Gelukkiger kun je een zeiler niet maken.
Ondertussen bereiden Arjen en Melle de lunch voor. Aangezien we bijna aan de wind varen valt het niet om je staande te houden in de kajuit. Hierdoor laat Melle de gesnipperde uien door de kajuit vliegen. Snel opvegen en in de pan. Aan dek is het overigens ook een spektakel. Niet alleen door de snelheid maar ook door het buiswater dat af en toe over het gangboord aan de hoge kant de beide kuipen invliegt.
Hans
Blog 3
Vrijdag 18 april. Afgelopen nacht trok de wind aan naar bijna 20 knopen. We zetten daarom een tweede rif in het grootzeil. Best wel even een klusje maar gecontroleerd maken we deze af. De maan heeft zich nog niet laten zien waardoor het aardedonker is. We sturen daarom op de windmeter die de windhoek aangeeft. Weer een nieuwe ervaring erbij.
Ondertussen vertellen we elkaar onze levensverhalen en de reden waarom we voor deze trip hebben gekozen. Het is leuk om dat met elkaar te delen. Ook de wereldpolitiek wordt besproken. Positief zijn we over het feit dat er geen internetverbinding is en daarmee los zijn van sociale media. Dit impliceert tevens dat we ook geen idee hebben wat er in de wereld wel en niet gebeurt op dit moment. Het is een verademing!
In de loop van de dag passeren we de 1000nM-grens!
Zaterdag 19 april. In de afgelopen 12 uur is de wind verder aangetrokken tot 25 knopen. We racen de nacht door. Ook hebben we besloten om de koers iets meer naar het noorden te verleggen om een windwak op onze route te omzeilen. Aan het einde van de dag geeft het log 1214 nM aan. Dit betekent dat we in de afgelopen 24 uur meer dan 200 nM hebben afgelegd. Een record tot nog toe.
Het is echt een avontuur. Voor de lezers thuis: vergelijk het met een stacaravan die je bij Lelystad schuin tegen de dijk omhoog zet. Stop deze vol met aardappelen en 10 mannen voor een periode van drie weken. Dagelijks de voortent twee maal opzetten en weer afbreken. Elke 12 uur de caravan 180 graden draaien. Geen bier, internet en contact met de buitenwereld. En hiermee sluiten we de zaterdag af.
Blog 4
Zondag 20 april. We kregen via de Iridium Go een melding van de Paashaas dat hij een paar eieren had verstopt in de boot. Met 10 man zoeken we de hele boot door. Uiteindelijk gevonden: 200 stuks. Voor de partners die thuis zijn gebleven moet dit een zalige gedachte zijn want dat betekent voor de resterende periode twee eieren per man per dag.
De Paashaas had ook nog een quiz voor ons in petto: “Welk crewlid is welk ei?”
Blog 5
Maandag 21 april. Er komt een moment dat het echt niet meer anders kan: wassen om de kleding en het beddengoed te ontdoen van zweet en zout. We moeten het doen met het programma “basis”. Dit is was in de tobbe, water en wasmiddel erbij, een paar keer met je voeten er op stampen en klaar.
Verder is leuk om te ervaren hoe het team zich ontwikkelt. Vanaf het begin al staan we klaar voor elkaar. Als er gereefd of ontreefd moeten worden zorgen we er voor dat dit in no time gefixed wordt. Ook benedendeks wordt er halverwege de dag gekookt en aan het einde van de dag nog een brood gebakken. Inmiddels hebben we geïnventariseerd wat er nog een eten is (en wat niet). We stellen vast dat we in ieder geval nog voor acht dagen een (redelijk gezonde) hoofdmaaltijd kunnen bereiden. Verder realiseren we ons dat voor een aantal producten geldt dat we veel te veel hebben ingekocht. Het lijkt er op dat we ook met 10 of 11 supermarktkarren hadden toegekund in plaats van 12. Je moet echter ook rekening houden met tegenvallers. We zijn namelijk nog niet thuis.
We hadden ze al eerder gezien maar aan het einde van de dag zien we circa vier dolfijnen rondom de boeg zwemmen. Razendsnel zwemmen ze van stuurboord naar bakboord en weer terug. Het valt niet mee om goede foto’s vanaf het voordek te maken maar het is een prachtig schouwspel.
Aan het einde van de dag zien we op het log 1500 nM staan. We varen nog steeds over bakboord maar zien aan de hand van de gribfiles dat de wind gaat ruimen. Dit zal tot gevolg hebben dat we vannacht moeten gijpen en mogelijk tot aan de Azoren afkruizen.
Dinsdag 22 april. Naarmate we meer en meer naar het oosten varen, wordt het kouder. Overdag schijnt de zon en is het lekker warm. De nachten worden echter kouder. In de stuurkuip trekken we de zeiljassen en lange broeken aan. Een muts is ook al gesignaleerd.
Vroeg in de ochtend trekt de wind aan naar 30 knopen. Met een windhoek van 120-150 graden racen we nog even door het donker. Ook krijgen we een aantal buien over het dek. Even later wordt het droog en zien we de zon door de verstaging opkomen …… hoe mooi kan het zeilersleven zijn!
Halverwege de dag krijgen we weer een groots evenement. Na 1600 nM varen en tijdens het koken gaan we gijpen omdat de wind verder geruimd is. Alles wat aan de lage kant los ligt moet vastgezet worden of van bakboordzijde naar stuurboordzijde worden gebracht. Met een hoop herrie zowel binnen als buiten gaat het helemaal goed. De boot ligt nu rustiger op het water, wat het benedendeks ook prettiger maakt.
Woensdag 23 april. Door een depressie ten noorden van ons, zijn de golven afgelopen nacht in hoogte behoorlijk toegenomen tot een meter of vijf á zes; zeer imposant en ze dwingen respect af. We varen nog steeds een ruime koers met niet al te veel wind wat het lastig maakt om de boot goed op koers te houden. Toch zijn we in staat om de nodige mijlen achter ons te laten. In de loop van dag zakt de wind nog iets verder weg. Het laatste rif gaat uit het grootzeil en we varen weer met volle zeilen.
Vandaag hebben we een jarige aan boord. Peet mag weer een jaartje bijschrijven. We genieten van de taart die Wytze in de gauwigheid heeft gebakken.
We hebben nog niet verteld over het wachtschema. Hiervoor zijn de acht crewleden verdeeld in vier groepen van twee personen. Degenen die wacht hebben bevinden zich in de stuurkuip en staan om en om aan het roer.
Per 24 uur hebben we een wacht van vier uur en een wacht van drie uur. Tussen 6:00u en 18:00u is het vier uur en tussen 18:00u en 06:00u is het drie uur. Gedurende de dagen schuif je telkens een wacht op. Aan het roer staan in de nachtelijke uren is redelijk vermoeiend. Om die reden is het goed dat de wachten slecht drie uur duren. Een van de schippers bevindt zich ook in de Kuip om een oogje in het zeil te houden.
De lunch is vandaag bereid door Melle en Mark. Het heeft weer goed gesmaakt maar wat overblijft is een bloody mess in de keuken.
Blog 6
Donderdag 24 april. Na weer een mooie zeilnacht zakt helaas de wind weg en zetten we de motor weer bij. De verwachting is dat dit, door het windwak dat we ingevaren zijn, tot morgenochtend zal duren. Dit geeft tevens ruimte voor Peter om vandaag pannenkoeken te bakken met speciale dank aan dochter Juul voor de meegestuurde pannenkoekenmix. Vandaag spotten we meerdere keren dolfijnen bij de boot. Wederom is het een prachtig schouwspel. Ook zien we twee maal een walvis. De tweede lijkt niet te bewegen en drijft horizontaal in het water. We trekken de conclusie dat het beest niet meer leeft. Best wel aangrijpend om te zien. In de avond zien we op het log 2000 nM. Daarmee hebben weer een mijlpaal bereikt. Het eierpijl staat inmiddels op 90. Ook op dit punt liggen we goed op koers.
Vrijdag 25 april. We hebben vandaag weer een feestje. Jan-Paul is jarig. We feliciteren hem natuurlijk en Arjen heeft een cadeau voor hem meegenomen. Rond 10.00 uur gaan de zeilen weer op en kan de motor uit. Met de zon aan stuurboord en 12 knopen wind is het relaxed varen. Enige tijd later ziet Jan-Paul iets lichts aan de oppervlakte van het water op 20 meter afstand aan bakboordzijde. Het blijkt een walvis van een meter of 10 te zijn. Hij zwemt richting de boeg en stuurman Hans loeft iets op om een aanvaring te voorkomen. Hij zwemt vlak voor de boeg langs en verdwijnt vervolgens onder water.
Met nog 150 nM te gaan is het einde in zicht. We zien nog geen land. We hebben berekend dat dit pas zo’n 65 nM voor Horta zal zijn, uitgaande van goed zicht. We worden er wat onrustig van. Enerzijds zijn we blij want we kijken uit naar Café Sport (= bier). Anderzijds betekent dit ook het einde aan van een stukje levenservaring waar we maanden en zelfs in een enkel geval een jaar naar hebben toegeleefd.
Zaterdag 26 april. Tijdens de nachtelijke uren halen we voortdurend 8 á 9 knopen snelheid. Zodra het licht wordt zien we land, eerder dan verwacht. De hele nacht vaart er catamaran voor ons en deze halen we langzaam in. Vlak voor de haven hebben we ‘m te pakken. We gijpen om de Monte da Guia heen en na het starten van de motor laten we de zeilen zakken. Met dwarswind varen we de box in. We vieren de aankomst; de euforie is groots.We ruimen snel de boot op en rennen naar Café Sport. De rest van de middag en avond laat zich raden.
Blog 7
Omdat we eerder dan verwacht in Horta zijn aangekomen, hebben we nog een aantal dagen om de Azoren te verkennen. Het wordt een combinatie van zeilen, aan land gaan en verkennen. We sluiten hiermee ook ons blog af maar niet voordat we hebben laten weten wat ons bij zal blijven
Arjen: “Super met een mooie club, zee en swell”.
Jivan: “Enerverend”.
Hans: “Een onbeschrijfelijk mooi avontuur”.
Jan-Paul (schipper): “Alsof dit niet de eerste trip was met deze crew; op elkaar ingespeeld vanaf de eerste minuut”.
Jeroen (co-schipper): “Onvergetelijk”
Mark: “Onvergetelijke ervaring”.
Melle: “Supergaaf, veel tegenstrijdigheden met een heerlijke oneindigheid”.
Peet: “Eén rak; zestien dagen even niets en zon”.
Peter: “Mooiste zonsop- en ondergangen, mooiste sterrenhemels en beste zeilreis met de weersvoorspellingen van gisteren”.
Wytze: “Weer grensverleggend met magische nachten en heerlijk zeilweer”.
Beste Jan-Paul, Jeroen en Zeezeilers.nl
Heel veel dank voor deze supergave trip. We hebben oceaanervaring opgedaan, zeilkennis vergroot en vooral genoten. Dit alles mede dankzij jullie professionele begeleiding, rust, ervaring en vertrouwen in ons.
Wil je ook zo’n gave oversteek maken? Bekijk hier onze reizen!
tekst